Machteloos

haar ogen die veel leed verborgen,
raar, ik kon 't niet zien met men ogen
toch voelde ik iets raars, 't klopte niet
ik zag niets, maar voelde het gewoon aan

ik vroeg aan haar de tijd bij de bushalte
in haar antwoord kon ik haar beter observeren
ik volgde mijn gevoel en begon een gesprek
mijn gevoel zat goed, veel leed in haar leven

het leek of ik haar leed kon voelen en begrijpen
het gesprek ging verder in de bus naar bestemming
als twee vreemden van elkaar, ontstond er toch een band
ze moest uitstappen, als een magneet werd ik meegetrokken

we liepen op straat en praatte verder
toen onze wegen uiteen gingen wenste ik haar succes
die verdere dag liet het me niet meer los, ik bleef eraan denken
ik kreeg een drang om haar een beter leven te geven

een leven wat ik zomaar heb,
wat haar is afgenomen zonder schuld eraan
een beter leven met vier armen
vier armen die een kind in zijn jeugd nodig heeft

vier armen waarin je thuis en veilig bent
vier armen die je samen liefde geven
een plaats waar je altijd steun kan vinden
helaas heeft haar jeugd die liefde niet gekend

een leven voor mij onmogelijk om te geven
ik was machteloos, het enigste wat ik kon 
was haar succes wensen.