Ik leef van dag tot dag……

Sluimerend en nog niet wakker, kijk ik elke ochtend even naar buiten,
wat de dag deze ochtend weer brengt. Is het grauw of breken de eerste zonnestralen m'n huiskamer binnen.
Ik begin zoals altijd, hectisch, om m'n vaste ochtend rituelen uit te kunnen voeren.
Wat is nu eigenlijk een dag in een mensen leven, waar is gister gebleven en wat gaat er vandaag komen?
Was het maar net zo voorspelbaar als het weer, of toch juist onvoorspelbaar…..denk dat het 2e meer in de buurt komt,
al heb je misschien zelf wel een deel in eigen hand, er blijft toch altijd sprake van die onvoorspelbare factor.

Wordt deze dag voor mij een dag vol met licht en zonneschijn, of komen er ook grauwe donkere wolken voorbij gedreven.
Het vreemde is, denk ik menseigen, dat als de zon schijnt we er wel van genieten, maar als er een wolkje voor dat lekkere zonnetje komt, weegt deze teleurstelling zwaarder dan het voorgaande genot. Net alsof we vergeten hoe lekker het was toen er geen wolkje was, omdat dit wolkje ergens overstemt.

Soms merk ik aan mezelf, dat we ons gewoon voorbij lopen. Doe het zelf ook, altijd druk druk druk….
Ooit wel eens gewoon stil gestaan, en gewoon op je gemak even goed rondgekeken?? Om vervolgens te genieten van kleine simpele dingen zoals dat kind, wat heerlijk aan het spelen is, een kater die lekker lui op een schutting aan het spinnen is, dat kleine vogeltje, dat met piertjes in zijn bek, zijn jonge kroost aan het voeden is?

Of spurt je net zo snel als ik de wagen in, omdat je weer eens aan de late kant bent….
Hmmm... toch eens wat vaker stil gaan staan, meer genieten van de kleine dingen, als je die optelt, kan het best veel worden, toch?
Zelfs al is het nacht, heerlijk die duister om je heen, waar ergens hoog lichtpuntjes dat zwarte gat karakter geven, die rare bal, die nog aardig verlichting geeft in het duister…

Heerlijk........ik ga een lekker genieten van deze dag….

Veel lees plezier,

Dennis Vorstenbosch